Παρουσίαση στο Μουσείου Κινηματογράφου
Άγιος Λαυρέντιος
Το πράσινο γίνεται κίτρινο και πέφτει!!
Παρουσίαση ποιητικής συλλογής "ΙΚΙ-ΕΚΤΑΝΑ"
Ώρα για τσίπουρο
Πλατεία Χατζίνη (Άγιος Λαυρέντιος)
Παραλία Νέων Μουδα (Σεπτέμβριος 2011)
Δεκέμβριος 2011
Αnatolia Χριστουγεννιάτικο Bazaar
Αnatolia Bazaar 2010
Αλσατία (Πάσχα 2011)
Ελένη Στασινού
Αργολίδα (1η Γενάρη 2012)
Έναστρον
Το κουζλούκι και ο πάππος ο Τζότζος
Βιβλιοπωλείο Αγορά στο Περιστέρι
Ιωάννινα (Μάρτης 2012)
Μέτσοβο
Cultural Club
Στοκχόλμη
Όσλο (Μάρτιος 2011)
Ιταλία (Μιλάνο - Λίμνη Como)
Ψυχές που δεν τις ζέστανε η Αγάπη
Άγιος Λαυρέντιος
Ακροναυπλία
Αρκαδία (Ρούτσι - Λεοντάρι)
Κάντια Αργολίδας
Μηλιές
Το Ναύπλιο μετά τις δέκα το βράδυ
Βυζίτσα (Ιούλης 2012)
Λαύκος - Προμύρι - Πλατανιάς - Κατηγιώργης
Μυλοπόταμος 2012
Έκθεση Βιβλίου 2012 στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης
Η πριγκίπισσα που δεν έτρωγε μελιτζάνες

Η πριγκίπισσα που δεν έτρωγε μελιτζάνες

Χρυσούλα Λουλοπούλου
Ο μαγικός σελιδοδείκτης

Ο μαγικός σελιδοδείκτης

Ηρακλής Λαμπαδαρίου
Το αεράκι και η καμινάδα

Το αεράκι και η καμινάδα

Ευρυδίκη Αμανατίδου
Η πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα

Η πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα

Ευρυδίκη Αμανατίδου
Τάξη Δημιουργική με Φαντασία αρκετή

Τάξη Δημιουργική με Φαντασία αρκετή

Ηρακλής Λαμπαδαρίου
Ο ήλιος που έχασε το δρόμο του

Ο ήλιος που έχασε το δρόμο του

Ευρυδίκη Αμανατίδου

Η συγγραφέας Φανή Πανταζή. Αποκλειστική συνέντευξη

Η συγγραφέας Φανή Πανταζή είναι ένας από τους πιο σεμνούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Και έχει και χιούμορ… Αφορμή για την συνέντευξη αυτή στάθηκε η έκδοση του καινούργιου μυθιστορήματος της, το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις «Ψυχογιός». Αυτό όμως ήταν μόνο η αφορμή! Ήθελα να παρουσιάσω εδώ και πάρα πολύ καιρό το ήθος του ανθρώπου…

Αν μου έλεγαν κυρία Πανταζή, να αναφέρω ποια θεωρώ την πιο ευγενική συγγραφέα που έχω γνωρίσει, σίγουρα θα ήσασταν μέσα στην πρώτη πεντάδα. Τι σας έφερε στη ζωή σας αυτή η ευγένεια και από τι σας στέρησε;

Ευχαριστώ πολύ για την φιλοφρόνηση!

Λένε ότι η ευγένεια υποχρεώνει. Δεν μπορώ να ξέρω πόσους ανθρώπους έχω «υποχρεώσει», αλλά σίγουρα θα υπάρχουν κάποιοι. Δεν νομίζω ότι η ευγένεια, που θεωρώ εκδήλωση σεβασμού, μου στέρησε τίποτα. Όποτε χρειάστηκε να ανεβάσω τους τόνους, το έκανα αναγκαστικά, αν και μου ήταν πολύ δυσάρεστο.

Σε λίγο καιρό θα έχουμε στα χέρια μας το καινούργιο σας μυθιστόρημα. Θα μας μιλήσετε γι’ αυτό;

Θα το χαρακτήριζα ένα ερωτικό θρίλερ. Το θέμα του είναι μια νεαρή και εύπορη γυναίκα που χάνει προσωρινά τα μνήμη της μετά από ένα ατύχημα. Προσπαθεί να γνωρίσει και να αγαπήσει από την αρχή τον σύζυγό της και σιγά σιγά το καταφέρνει. Μια νύχτα όμως, φτάνει στο κινητό της ένα μήνυμα από κάποιον άντρα που δηλώνει εραστής της και της το αποδεικνύει με στοιχεία! Η ηρωίδα βρίσκεται μετέωρη ανάμεσα σε σύζυγο και εραστή. Τα αλλεπάλληλα στοιχεία δικαιώνουν τη μια ημέρα τον έναν και την άλλη τον άλλον. Ποιος την αγαπάει γι’ αυτό που είναι και ποιος γι’ αυτά που έχει; Ακολουθεί μια πορεία από το σκοτάδι στο φως που αποκαλύπτει την αλήθεια και πολλά κρυμμένα μυστικά.

Ακούγεται πάρα πολύ ενδιαφέρον! Θα μπορούσατε να ζήσετε χωρίς να γράφετε;

Φυσικά, αφού άρχισα να γράφω το 2004. Γενικά, ανήκω στους ανθρώπους που θα μπορούσαν να κάνουν μετά χαράς δυο τρεις διαφορετικές δουλειές.

Περιγράψτε μου αυτό που εσείς θεωρείτε… ως καλή λογοτεχνία!

Θα έλεγα πως είναι τα έργα εκείνα που μας εξανθρωπίζουν. Κι επειδή αυτό είναι κάτι εξαιρετικά υψηλό και ευγενές, προτιμώ να δηλώνω συγγραφέας και όχι λογοτέχνις. Έχουν υπάρξει και συνεχίζουν να υπάρχουν πολλά ιερά τέρατα σ’ αυτό τον κόσμο και αρκεί να διαβάσει κανείς κάποιον από τους θησαυρούς που μας έδωσαν για να καταλάβει τι εστί πραγματική, αυθεντική λογοτεχνία.

Πολλοί οι συγγραφείς, πολλοί και οι εκδοτικοί οίκοι στη χώρα μας. Μια ακόμα υπερβολή; Μια πρόβλεψη θα ήθελα από εσάς, αγαπητή κυρία Πανταζή. Θα μπορέσουμε κατά τα επόμενα χρόνια να συνεχίσουμε να εκδιδόμαστε τόσοι πολλοί;

Κατ’ αρχήν, θεωρώ θετικό και θεμιτό να ασχολούνται πολλοί άνθρωποι με τη συγγραφή. Δυστυχώς, η οικονομική κρίση το κάνει να μοιάζει με υπερβολή ενώ δεν είναι παρά ένας τρόπος έκφρασης που δικαιούνται οι πάντες. Έτσι άλλωστε θα ξεπηδήσουν τα καινούργια ταλέντα.

Για το άμεσο μέλλον, πιστεύω ότι τα πράγματα θα είναι δύσκολα. Γνωρίζω πάρα πολλούς ανθρώπους που θέλουν αλλά δεν μπορούν να αγοράζουν πια βιβλία. (Για τον λόγο αυτό υποστηρίζω φανατικά τον δανεισμό). Πιο μακροχρόνιες προβλέψεις δεν μπορώ να κάνω. Θέλω όμως να πιστεύω πως, αργά ή γρήγορα, η κατάσταση θα αλλάξει νομοτελειακά, όπως συμβαίνει πάντα στη ζωή.

Έχω διαπιστώσει πως δεν είστε καθόλου ανταγωνιστική. Χαίρεστε με τη μεγάλη επιτυχία της αδερφής σας, της συγγραφέως Καίτης Οικονόμου. Πως αποβάλλει κάποιος από μέσα του τη ζήλεια;

Ευτυχώς, δεν υπήρξα ποτέ ανταγωνιστική. Προσπαθώ όμως να είμαι ανταγωνίσιμη. Ο ανταγωνιστικός άνθρωπος δεν απολαμβάνει ποτέ αυτό που έχει, αφού πάντα υπάρχει κάποιος καλύτερος απ’ αυτόν. Το θεωρώ ένα είδος δυστυχίας. Το θέμα είναι να βάζουμε ψηλά τον πήχη σε σχέση με τον εαυτό μας.

Όσο για την σχέση με την αδελφή μου, τολμώ να πω ότι είναι απ’ αυτές που συναντά κανείς μόνο στα παραμύθια. Θεωρώ τον εαυτό μου ευλογημένο που υπάρχει στη ζωή μου και είναι το πολυτιμότερο δώρο που θα μπορούσαν να μου κάνουν οι γονείς μας.

Η ζήλεια… Άλλη μια πηγή συνεχούς δυστυχίας. Ένα συναίσθημα περιττό και ψυχοφθόρο. Δεν γνωρίζω πώς αποβάλλεται γιατί δεν το έχω νιώσει ποτέ, ούτε καν στον ερωτικό τομέα, όσο κι αν αυτό φαίνεται απίστευτο. Μια θεία μου με είχε χαρακτηρίσει «αφύσικη». Ίσως μου λείπει… κάποιο ένζυμο ή κανένα γονίδιο.

Βοηθάτε τους νέους δημιουργούς;

Όσο μπορώ, με τις μικρές μου δυνάμεις. Κι εμένα με βοήθησαν στο ξεκίνημά μου κάποιοι άνθρωποι και, μάλιστα, χωρίς να τους το ζητήσω. Ένας απ’ αυτούς είναι και η κα Λένα Μαντά.

Τι αγαπάτε πολύ και τι μισείτε πολύ;

Αγαπώ πολύ τον άνθρωπο. Και μισώ το… μίσος.

Μερικές από τις υποχωρήσεις σας…

Κάνοντας έναν απολογισμό της μέχρι τώρα ζωής μου, θεωρώ ότι οι υποχωρήσεις που έκανα άξιζαν τον κόπο. Το αλγεβρικό άθροισμα είναι ευτυχώς θετικό.

Περισσότερο σας επηρεάζουν οι κριτικές των κριτικών, των φίλων ή των αναγνωστών;

Φυσικά, με ενδιαφέρει η γνώμη των αναγνωστών. Μετράει όμως πολύ και η γνώμη των ομότεχνών μου.

Ο συγγραφέας πρέπει να βγαίνει και να παίρνει θέση για τα πολιτικά πράγματα της χώρας του;

Ο συγγραφέας εκτίθεται περισσότερο απ’ όσο μπορεί να φανταστεί κανείς. Ότι και να γράψει, εκφράζει μια πολιτική θέση θέλοντας και μη. Αν όμως επιθυμεί να εκφραστεί πιο άμεσα και συγκεκριμένα, δεν βλέπω για ποιο λόγο να μην το κάνει.

Τα όνειρά σας…

Να έχω υγεία για να μπορώ να ονειρεύομαι.

Τα πιστεύω σας…

Πιστεύω πολύ σε αξίες όπως η ελευθερία, η αξιοπρέπεια, η φιλία και η ανθρώπινη αλληλεγγύη.

Η φιλοσοφία σας…

Με συνοψίζει η Γεωργία Σάνδη που είπε: «Μία είναι η ευτυχία σε τούτη τη ζωή. Να αγαπάς και να αγαπιέσαι».

Γιατί δεν μπορώ ακόμα να σας μιλήσω στον Ενικό; Έχετε κάποια λογική εξήγηση για αυτό;

Όχι! Αλλά δυσκολεύομαι κι εγώ να μιλήσω στον ενικό, ακόμα και σε νέα παιδιά. Όταν μπήκα στο facebook, προβληματίστηκα πολύ. Στο τέλος, αποφάσισα να κάνω την υπέρβαση και να απευθύνομαι σε όλους στον ενικό. Όταν μου απαντούν στον πληθυντικό, τους παρακαλώ να υιοθετήσουν κι εκείνοι τον ενικό.

Και στο τέλος έρχεται πάντα ο απολογισμός. Ποιο πιστεύετε πως είναι το ωραιότερό σας μυθιστόρημα και γιατί;

Νομίζω ότι είναι αυτό που γράφω κάθε φορά. Γιατί του αφιερώνω όλη μου τη σκέψη, με απασχολεί μέρα και νύχτα κι αυτό μου αρέσει πολύ.

Ποια ήταν η πιο ωραία περίοδος της ζωής σας;

Είναι αυτή που ζω τώρα! Και, καθώς μεγαλώνω, τείνω να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι η ευτυχία είναι ταλέντο που καλλιεργείται. Περιβαλλόμαστε από μικρά και μεγάλα θαύματα που θεωρούμε δεδομένα και δεν τους δίνουμε σημασία. Είμαστε μέρος ενός ασύλληπτου θαύματος που λέγεται ζωή και το ξεχνάμε συνεχώς. Όπως ξεχνάμε να αθροίζουμε τις μικρές χαρές, τις καθημερινές μικρές ευτυχίες.